dr Zbigniew Wałaszewski – kulturoznawca, medioznawcza; Katedra Sztuk Pięknych IEA; absolwent Wydziału Polonistyki UW, doktor nauk humanistycznych; w 1992 r. ukończył wydział Polonistyki UW, pod kierunkiem prof. Marii Janion pisząc pracę na temat młodzieńczej twórczości Zygmunta Krasińskiego, po czym podjął dalsze kształcenie na studiach doktoranckich w założonej przez prof. S. Amsterdamskiego Szkole Nauk Społecznych przy IFiS PAN. W 2000 r. obronił w Instytucie Badań Literackich PAN napisaną pod kierunkiem prof. Maryli Hopfinger rozprawę na temat postaci wampira we współczesnych mediach i związanych z nią mitów kultury popularnej. Od 2000 r. pracuje jako adiunkt w Akademii Pedagogiki Specjalnej (wcześniej WSPS), od 2006 r. w Instytucie Edukacji Artystycznej Wydziału Nauk Pedagogicznych APS, prowadząc zajęcia z kulturoznawstwa (zwłaszcza kultury popularnej), komunikacji społecznej, nowych mediów, podstaw antropologii kulturowej i interpretacji kultury audiowizualnej (z elementami filmoznawstwa), a także mitotwórczych i psychoanalitycznych właściwości literatury i filmu oraz ich terapeutycznych zastosowań. Wykładowca Collegium Civitas, Uniwersytetu kardynała Stefana Wyszyńskiego, Akademii Teatralnej w Warszawie, Wyższej Szkoły Sztuk Wizualnych i Nowych Mediów, Dolnośląskiej Szkoły Wyższej TWP; członek „Polskiego Towarzystwa Badania Gier”, wiceprzewodniczący Rady „Polskiego Towarzystwa Badania Gier”, członek Rady Naukowej czasopisma „Homo Ludens”, doradca studentów (od 2005 r. opiekun Koła Naukowego Pedagogiki Terapeutycznej). Warte odnotowania publikacje naukowe to „Wędrówka i inicjacja Wilhelma Meistra” (M. Janion, M. Żmigrodzka, „Odyseja wychowania”, Kraków 1998); „Ja, wampir (Dracula c’est moi)” („Kwartalnik Filmowy”, 2001, nr 35-36); „Interaktywność gier komputerowych” (red.: M. Hopfinger, „Nowe media w komunikacji społecznej w XX wieku”, Warszawa 2002); „CyberDracula. Nowe oblicza wampira w grach komputerowych” (red.: G. Gazda, A. Izdebska, J. Płuciennik, „Wokół gotycyzmów”, Kraków 2002); „Krucyfiks kontra wampirze kły. Kinowa historia pewnej niewiary” (red.: W. Godzic, A. Fulińska, M. Filiciak, „Kultura popularna”, Kraków 2002); „ „Ich Will”. Czy odbiorcy wideoklipów Rammstein są bezbronni wobec „potęgi obrazu”? Analiza wizualności przekazu audiowizualnego” (red.: A. Dytman-Stasieńko, J. Stasieńko, „Język a multimedia”, Wrocław 2005); „Audiowizualność gier komputerowych”, (red.: A. Surdyk, J. Szeja, „Kulturotwórcza funkcja gier”, t. 2, Poznań 2007); „Transgraniczna rozrywka? Globalność i lokalność telewizji muzycznych” (red.: J. Fras, „Studia nad komunikacją popularną…”, Toruń 2007); prowadzi badania nad audiowizualnością w kulturze popularnej, zwłaszcza nad reinterpretowaniem i konstruowaniem społecznych mitologii w audiowizualnym dyskursie popkultury (filmy, wideoklipy, gry komputerowe, fabularne gry RPG, audiowizualna komunikacja internetowa). Przygotowuje rozprawę habilitacyjną na temat problemu tożsamości cielesnej poddanego technologizacji człowieka w audiowizualnym dyskursie kultury popularnej.